دوره 21، شماره 3 - ( پاییز 1395 )                   دوره21 شماره 3 صفحات 66-49 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- مؤسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی
2- مؤسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی ، a.fattahi@imps.ac.ir
چکیده:   (11701 مشاهده)
بررسی رابطه میان ریسک و بازده و شناسایی عوامل تأثیرگذار بر بازده، موضوعی است که همواره مورد توجه پژوهشگران حوزه مالی بوده است. شارپ (۱۹۶۳م.) و لینتر (۱۹۶۵م.) از طریق مدل قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای بیان نمودند که بازده کل بازار، تنها عامل مؤثر بر بازده اوراق بهادار است. چن، رول و راس (۱۹۸۶م.) بیان کردند که عوامل زیادی به‌ غیر از بِتا و عوامل شرکتی بر بازده اوراق بهادار مؤثر هستند. این پژوهش، رابطه توانمندی مدل‌های تک‌عاملی و چندعاملی را در پیش‌بینی بازده سهام شرکت ها از طریق آزمون CAPM و مدل چندعاملی در قلمرو زمانی ۱۳۸۱ تا ۱۳۹۲ مورد بررسی قرار داده است. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که مدل تک عاملی، ۱۷ درصد و مدل چندعاملی، ۶۱ درصد از تغییرات بازده سهام را پیش‌بینی می‌کنند و متغیرهای قیمت نفت، نرخ سود بلندمدت بانکی، نرخ تورم و تولید ناخالص داخلی در پیش‌بینی بازده سهام نقشی ندارند.
متن کامل [PDF 1198 kb]   (11719 دریافت)    
پژوهشی: پژوهشي |
دریافت: 1395/3/16 | پذیرش: 1396/5/7 | انتشار الکترونیک: 1396/5/7

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution 4.0 International License قابل بازنشر است.