سابقه تاریخی جداول داده – ستانده منطقه‌ای به سال1950 باز می‌گردد که اندیشه تدوین آن توسط والتر ایزارد مطرح شد. در ایران تهیه حساب‌های منطقه‌ای از برنامه عمرانی پنجم قبل از انقلاب آغاز گردید ولی تاکنون برای استان‌های معدودی این حساب‌ها تدوین شده است. تدوین و تکمیل این نوع حساب‌ها و جداول براساس روش‌های پیمایشی، مکانیکی و یا تلفیقی از آن دو امکان‌پذیر است که هر کدام معایب و مزیت‌های خاص خود را داراست. به منظور شناخت وضعیت و راهبردهای بلندمدت توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، کمیته تخصصی اقتصاد کلان استان اصفهان،روش گریت را برای تدوین جدول داده – ستانده استان به کار گرفت که یک روش تلفیقی چند منظوره است. در این مقاله، پس از معرفی اجمالی روش با به کارگیری جدول داده – ستانده و آمارهای اشتغال استان اصفهان به بررسی اهمیت و اشتغال‌زایی بخش‌های مختلف اقتصادی با تأکید بر بخش ساختمان و مسکن پرداختیم. زیرا اساسی‌ترین مشخصه الگوی داده – ستانده به نمایش گذاردن پیوندها و ارتباطات متقابل بخش‌های مختلف اقتصادی است. همچنین با محاسبه برخی شاخص‌های قابل استخراج از این جداول می‌توان به تأثیر فعالیت‌های اقتصادی در توسعه استان دست یافت.