در مقاله حاضر، با استفاده از یک تابع هزینه با شکل تبعی فوریر و تحمیل شرایط نظم نظری که در نظریه اقتصاد خرد نئوکلاسیک مطرح شده، کارایی هشت بانک ملی، صادرات، ملت، تجارت، سپه، رفاه،کشاورزی و مسکن در دوره 1387-1375 محاسبه شده است. برای محاسبه کارایی، یک روش، محاسبه کارایی از طریق برآورد تابع هزینه بانک‌ها است. برای انتخاب شکل تبعی مناسب تابع هزینه، با توجه به اشکال‌هایی که گالانت (1982) به توابع انعطاف‌پذیر محلی مانند ترنسلوگ مطرح کرد، اقتصاددانان به استفاده از اشکال تبعی پیچیده‌تر سوق یافته‌اند که به شکل‌های تبعی انعطاف‌پذیر جامع مشهور است. علاوه بر این، گالانت و گالوب (1984) نشان داده‌اند که اگر تابع هزینه برآورد شده، از شرایط نظم نظری مانند مثبت بودن، یکنواختی و انحنا برخوردار نباشد، نمی‌توان به نتایج برآورد اتکاء کرد. از این رو، لازم است که شرایط نظم به عنوان قیدهایی بر تابع هدف تحمیل شود. در مقاله حاضر، با استفاده از بهینه‌یابی غیرخطی، روشی که سرلتیس و فنگ (2009) به کار برده‌اند، کارایی بانک‌های ایران محاسبه شده است. بر اساس نتایج پژوهش حاضر، بانک‌های ایران در دوره مذکور به طور متوسط با 15 درصد ناکارایی مواجه است.

واژه‌های کلیدی: شکل‌های تبعی انعطاف‌پذیر، فوریر، شرایط نظم نظری، تابع هزینه، کارایی، بانک

متن کامل [PDF 482 kb]   (3614 دریافت)