fa سنجش وضعیت توسعه‌یافتگی شهرستان‌های استان یزد با بهره‌گیری از رویکردهای تصمیم‌گیری با معیارهای چندگانه و تحلیل عاملی پژوهشي Research بکارگیری روش‌های علمی به منظور بررسی و سطح‌بندی مناطق از حیث توسعه‌یافتگی در جنبه‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی، محیطی و غیره، منجر به شناخت میزان نابرابری‌ها گردیده است و معیاری برای تلاش در حوزه کاهش و رفع نابرابری‌های موجود میان آن‌ها نیز محسوب می‌شود. از این رو، در پژوهش حاضر رتبه‌بندی شهرستان‌های استان یزد در دو بخش کمی و کیفی انجام شده است و تلفیق آن‌ها، نتیجه نهایی توسعه‌یافتگی را مشخص می‌کند. بررسی کمی بر اساس شاخص‌های توسعه که در فصول نه‌گانه تدوین یافته‌ است، با روش تحلیل عاملی و نظام وزن‌دهی آنتروپی شانون و بررسی کیفی با استفاده از پرسشنامه‌های خاص بر مبنای دیدگاه‌های مدیران استان و بکارگیری روش AHP انجام شده است. در ادامه نیز بر اساس خروجی نهایی به دست آمده، شهرستان‌های استان در چهار دسته محروم، نیمه‌محروم، نیمه‌برخوردار و برخوردار سطح‌بندی گردیده‌ است. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که شهرستان‌های بهاباد، طبس و خاتم به عنوان شهرستان‌های محروم، بافق و ابرکوه به عنوان شهرستان‌های نیمه‌محروم، تفت، صدوق و مهریز به عنوان شهرستان‌های نیمه‌برخوردار و شهرستان‌های یزد، اردکان و میبد به عنوان شهرستان‌های برخوردار استان مطرح است. نتایج همچنین مبین آن است که بین شهرستان‌های برخوردار، به ویژه شهرستان یزد با سایر شهرستان‌ها اختلاف جالب توجهی در سطح توسعه‌یافتگی وجود دارد. Nowadays, entrepreneurship enjoys an outstandingly important status in economic literature in a way that it is referred to as the engine of economic development. Yet, it is to be noted that in some developing countries the total extent of entrepreneurial activities is high, compared to that of the developed countries though the economic development amount is little among the former group. It is presumed that such a difference could be explained by the share of entrepreneurship in productive and non-productive activities. This article tries to study the role of productive and non-productive entrepreneurship in the economic development of countries. Thus, ‘self-employment’ is taken as an indicator for a non-productive entrepreneurship while ‘innovation’ is employed as an indicator for a productive entrepreneurship. The results of estimating regression model for 60 selected developing and developed countries with panel data method in the period within 1996-2008 demonstrate that ‘self-employment’ has a negative effect on the economic development while ‘innovation’ affects it positively. This research builds on theories of Schumpeter and Baumol and regards innovation-based entrepreneurship as the requirement of accomplishing economic development. توسعه‌یافتگی، تحلیل عاملی، فرایند تحلیل سلسله‌مراتبی، تصمیم‌گیری با معیارهای چندگانه Entrepreneurship, Self-Employment, Innovation, Economic Growth, Economic Development 131 159 http://eprj.ir/browse.php?a_code=A-10-4-320&slc_lang=fa&sid=1 Sadegh Bakhtyari صادق بختیاری bakhtiari_sadegh@yahoo.com 10031947532846002114 10031947532846002114 No دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان Majid Dehghani-zadeh مجید دهقانی زاده majeco2003@yahoo.com 10031947532846002115 10031947532846002115 Yes Alireza Rayati علیرضا رعیتی alireza_rayati@yahoo.com 10031947532846002116 10031947532846002116 No دانشگاه علامه