fa نگرشی نهادی به برنامه‌ریزی توسعه درون‌زای منطقه‌ای پژوهشي Research <div>توسعه درون‌زا به مفهوم توانایی جوامع در بسیج منابع درونی، همزمان با انتقال از اقتصاد مبتنی بر تولید فیزیکی به اقتصاد دانش‌بنیان و تاکید بر سرمایه انسانی، سبب‌ساز دگرگونی در نظریه‌های رشد شده است. توسعه درون‌زا، انگاشتی است که ابتدا به عنوان راهنمای عمل برای تصمیم‌سازان و برنامه‌ریزان در سطح ملی مطرح شد، از اواخر دهه 1990 میلادی در سطح منطقه‌ای نیز مورد توجه برنامه‌ریزان توسعه اقتصادی منطقه‌ای قرار گرفته است. هدف اصلی این پژوهش، پاسخگویی به چیستی توسعه درون‌زا و دیگری شناسایی مسیر دستیابی به رهیافتی نوین در ارتباط با توسعه درون‌زا در عرصه برنامه‌ریزی است که فرآیند پاسخگویی به این دو پرسش، شناسایی چگونگی الزام‌های به‌کارگیری رهیافت نهادی را نیز ضروری می‌سازد. بنابراین با تحلیل فرآیند دگرگونی تفکر اقتصادی و شکل‌گیری زمینه‌های گرایش نهادی در توسعه و تعیین جایگاه توسعه درون‌زا در این فرآیند، مبانی فکری نگرش سنتی و نوین به توسعه ‌منطقه‌ای، آشکار می‌شود. نتیجه پژوهش بیانگر آن است که به‌کارگیری رهیافت نهادی در برنامه‌ریزی دستیابی به توسعه درون‌زا، سبب گسترش تعامل‌های دولت و افراد، روابط علی پایین به بالا، نظارت و کنترل مردم بر تصمیم‌های دولت می‌شود و رهیافت یکپارچه‌ای در ارتباط با توسعه منطقه‌ای شکل می‌گیرد و این همان هدفی است که در نهایت توسعه درون‌زا در پی دستیابی به آن است.&nbsp;</div> <p>Endogenous development, as a capability of a society in mobilizing domestic resources, along with the transition of traditional material economy to knowledge-based economy, have radically changed growth theories. The endogenous development, which originally was a guidance tactic for national decision makers and planners, has been attracting attentions in economic development at local level from the late 1990s. The main purpose of the article is to explain the endogenous development and to identify a new approach to endogenous development in the field of planning; these require us to identify the necessities to apply institutional approach. Henceforth, by analyzing the changes occurred in economic thoughts and the emergence of intuitionalism in development, and also by emphasizing the role pf endogenous development in these processes, the theoretical principles of traditional vs modern view to local development will be revealed. The findings indicate that employing the institutional approach in planning for endogenous development, advances the interactions between government and people, and improves bottom-up relations, and people&rsquo;s control on government decisions; moreover, it helps to form an integral approach with regards to local development, which is the very aim of any endogenous development.</p> برنامه‌ریزی, نهادها, رهیافت نهادی, توسعه, توسعه‌یِ درون‌زا, توسعه‌یِ منطقه‌ای. Planning, Institutions, Institutional Approach, Development, Endogenous Development, Local Development. 155 184 http://eprj.ir/browse.php?a_code=A-10-973-1&slc_lang=fa&sid=1 MohammdHossein Sharifzadegan محمد حسین شریف زادگان m-sharifzadegan@sbu.ac.ir 10031947532846004098 10031947532846004098 No Shahid Beheshti دانشگاه شهید بهشتی Behzad MalekpourAsl بهزاد ملک پور اصل b_malekpour@sbu.ac.ir 10031947532846004099 10031947532846004099 Yes Shahid Beheshti دانشگاه شهید بهشتی