Economic and Planning Research

fa اندازه گیری منابع رشد اقتصادی استان تهران در دوره تحریم؛ با رویکرد بهره وری Measuring the sources of economic growth in Tehran province during the sanctions period; With a productivity approach توسعه اقتصادی، اقتصاد منطقه ای و رشد economic development, regional economics and growth مطالعه موردی Case-study <div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div> <div style="text-align: justify;">رشد و توسعه مناطق به‌دلیل وجود روابط بخش‌های اقتصادی محلی، درون‌منطقه‌ای و برون‌منطقه‌ای و همچنین ظرفیت‌ها و صرفه‌هایی تا حدودی با سطح ملی متفاوت است. در دهه 1390، با وجود تحریم‌های اقتصادی بین‌المللی، تهران رشد اقتصادی بالاتری نسبت به سایر مناطق داشته است. متوسط رشد اقتصادی این استان 3.1 درصد بوده که 64.1 درصد آن از طریق بهبود بهره‌وری کل عوامل تأمین شده است، درحالی‌که در سطح کشور، بهره‌وری نقشی در رشد اقتصادی نداشته است. از منظر دیگر، 5/29 درصد رشد اقتصادی تهران از طریق استفاده بیش‌تر از نیروی کار، 4/6 درصد ناشی از استفاده بیش‌تر از سرمایه، 1/12 درصد در اثر رشد بهره‌وری کار و 52 درصد در نتیجه ارتقای بهره‌وری سرمایه بوده است. این عوامل نشان‌دهنده نقش کلیدی بهره‌وری در رشد اقتصادی استان است. ظرفیت‌های مالی، اقتصادی، جمعیتی، منابع انسانی متخصص و دسترسی به بازارها، باعث شده‌اند که اقتصاد تهران در شرایط تحریمی نیز قوی باقی بماند و از ظرفیت‌ها بهتر استفاده نماید. نتایج این مطالعه حاوی رهیافت‌هایی است که برای سیاست‌گذاری ملی و منطقه‌ای و حتی محلی اهمیت دارد. نوآوری این مطالعه در بهبود برآورد موجودی سرمایه و شناسایی منابع رشد اقتصادی با تأکید بر صرفه‌های تراکم است که استان تهران را از سایر مناطق متمایز می‌کند.</div>   <div style="text-align: justify;">The growth and development of regions are influenced by the relationships among local, intra-regional, and inter-regional economic sectors, as well as by capacities and economies that differ somewhat at the national level. In the 2010s, despite international economic sanctions, Tehran experienced higher economic growth compared to the country. The average economic growth of this province was 3.1 percent, with 64.1 percent of that growth attributed to improvements in total factor productivity, while at the national level, productivity did not play a role in economic growth. From another perspective, 29.5 percent of Tehran's economic growth came from increased labor utilization, 6.4 percent from greater capital use, 12.1 percent from labor productivity growth, and 52 percent from enhanced capital productivity. These factors highlight the key role of productivity in the province's economic growth. Financial, economic, demographic capacities, specialized human resources, and access to markets have enabled Tehran's economy to remain strong even under sanctions and to utilize its capacities more effectively. The findings of this study provide insights that are significant for national, regional, and even local policymaking. The innovation of this study lies in improving the estimation of capital stock and identifying sources of economic growth, with an emphasis on agglomeration economies that distinguish Tehran from other regions.  </div> بهره‌وری کل عوامل, بهره‌وری نیروی کار, بهره‌وری سرمایه, سرمایه انسانی, پیشرفت فناوری, صرفه‌های ناشی از تجمع, استان تهران. Total Factor Productivity, Labor Productivity, Capital Productivity, Technological Progress, Agglomeration Economies and Economies of Scale, Tehran Province. 81 127 http://eprj.ir/browse.php?a_code=A-10-435-6&slc_lang=fa&sid=1 Alireza Amini علیرضا امینی aramini2005@gmail.com 100319475328460011817 100319475328460011817 Yes Islamic central Tehran branch دانشیار گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد و حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران Alaedin Ezoji علاءالدین ازوجی alaezo@gmail.com 100319475328460011818 100319475328460011818 No Planning and Budget Organization دکتری اقتصاد و مدرس، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران