آماده برای انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشگاه مازندران ، m.abdi.sk@umz.ac.ir
2- دانشگاه مازندران
2- دانشگاه مازندران
چکیده: (20 مشاهده)
بیثباتی اقتصاد کلان به نوساناتی در اقتصاد اشاره دارد که میتواند ناشی از عواملی مانند تورم، رکود و نوسانات نرخ ارز باشد. مهمترین اهداف هر کشوری ایجاد ثبات در همهی ابعاد است. مسئله رفاه نیز از مهمترین موضوعات جوامع مختلف است. در سالهای اخیر در رتبهبندیهای مختلف رفاهی که صورت میگیرد شاهد نزول جایگاه ایران بودهایم. بنابراین، با توجه به چنین اهمیتی، هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی تأثیر بیثباتی اقتصاد کلان بر رفاه اقتصادی در ایران در بازه زمانی 1357 تا 1401 میباشد. به این منظور و با توجه به دو شاخص بیثباتی اقتصاد کلان (آرچ-گارچ، گلزاکاس) از رهیافت خودرگرسیونی با وقفههای توزیعی در برآورد دو قالب از الگوی پژوهش استفاده گردید. نتایج حاصل از توصیف دادهها نشان میدهد که میانگین رفاه اقتصادی در ایران 3/40 (از 100) بوده و بیشترین مقدار آن مربوط به برنامه پنجم توسعه است. همچنین، بیشترین میانگین در بین شاخصهای بیثباتی، مربوط به گلزاکاس بوده است با رقم 46/0 درصد. نتایج بررسی نشان میدهد بیثباتی بر اساس هر دو شاخص (آرچ-گارچ و گلزاکاس) در کوتاهمدت و بلندمدت با اثر منفی بر رفاه اقتصادی همراه بوده است. همچنین، نتایج نشان میدهد که رشد اقتصادی و درآمد سرانه مطابق با انتظار در کوتاهمدت و بلندمدت اثری مثبت بر رفاه اقتصادی دارند. طبق دیگر نتایج حاصله، تورم و نرخ بیکاری اثر معکوس بر رفاه اقتصادی داشتهاند. در این پژوهش پیشنهاد میشود که سیاستگذاران اقتصادی برای افزایش سطح رفاه اقتصادی در ایران، تا جای ممکن سیاستهای دولت باید در راستای کاهش نوسانات در متغیرهای بیثباتی باشند.
واژههای کلیدی: بیثباتی اقتصاد کلان، الگوی خودرگرسیونی با وقفههای توزیعی، شاخص گلزاکاس، رفاه اقتصادی، ایران.
| بازنشر اطلاعات | |
.jpg) |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution 4.0 International License قابل بازنشر است. |