XML English Abstract Print


موسسه آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی ، zha.shahidi@gmail.com
چکیده:   (133 مشاهده)
در مسئله‌ی حداکثرسازی مطلوبیت خانوار نمونه، تحت شرایط ایده‌آل، مصرف بهینه برابر با کسر ثابتی از درآمد کل دوران زندگی خانوار است. برای تحقق این امر مصرف‌کننده باید توانایی انتقال درآمد از یک دوره به دوره‌ی دیگر را داشته باشد. در غیر این صورت اصطلاحاً با محدودیت نقدینگی روبه‌روست. به دلیل اثرگذاری محدودیت نقدینگی بر پروفایل مصرف اشخاص و خانوار، یکی از روش‌های تشخیص وجود محدودیت نقدینگی، بررسی چگونگی تخصیص درآمد به مصرف کالای بادوام و بی‌دوام است. اگر بازارهای مالی کامل باشند، مطلوبیت نهایی مصرف کالای بی‌دوام و انباشت مصرف کالای با‌دوام همواره در یک رابطه‌ی تعادلی نسبت به یکدیگر خواهند بود. اما در حضور محدودیت نقدینگی تفاوت بین مطلوبیت نهایی این دو متغیر قدرت پیش بینی تغییرات مصرف کالای بی‌دوام در دوره‌ی بعد را خواهد داشت. این پژوهش که با استفاده از داده شبه پنل به بررسی رابطه بلندمدت و کوتاه‌مدت مصرف کالای بادوام و بی‌دوام در غالب یک الگو تصحیح خطا می‌پردازد، ضریب جزء تصحیح خطا را در برآوردهای مختلف معنی‌دار و عددی بین 0.22- و 0.30- گزارش می‌کند که نشان‌دهنده‌ی تأیید وجود محدودیت نقدینگی در ایران است. بنابراین فرضیه‌ی درآمد دائمی در مقابل گزینه‌ی دیگر وجود محدودیت نقدینگی رد می‌شود.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اقتصاد کلان
دریافت: 1399/2/31 | پذیرش: 1399/3/19 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1399/4/18

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه برنامه ریزی و بودجه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | The Journal of Planning and Budgeting

Designed & Developed by : Yektaweb