سال 25، شماره 4 - ( زمستان 1399 )                   دوره25 شماره 4 صفحات 69-94 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Pourmohammadi M, Yousefi K. Pandemic in Labor Market: Evidence from Iran. JPBUD. 2021; 25 (4) :69-94
URL: http://jpbud.ir/article-1-2015-fa.html
پورمحمدی منیره، یوسفی کوثر. اپیدمی در بازار کار: شواهدی از ایران. فصلنامه برنامه ریزی و بودجه. 1399; 25 (4) :69-94

URL: http://jpbud.ir/article-1-2015-fa.html


1- دانشجوی دکتری اقتصاد، دانشگاه تهران
2- استادیار اقتصاد موسسه عالی آموزش و پژوهش مد‌‌‌‌‌‌‌‌‌یریت و برنامه ‌ریزی و دانشگاه تهران ، kyousefi@ut.ac.ir
چکیده:   (414 مشاهده)
بازار کار ایران به واسطه دست‌کم یک دهه تحریم شدید اقتصادی و بیش از ۵۰ سال بیماری هلندی و پیشی گرفتن سهم سرمایه و انرژی در تولید و واپس‌زدگی نیروی کار تحت فشار است و به‌طور تاریخی شامل گروه‌های آسیب‌پذیری است که در وضعیت شکننده شغلی قرار دارند. در زمستان ۱۳۹۸، اپیدمی کرونا یک ضربه برون‌زا به اقتصاد وارد نمود و با ایجاد یک آزمایش طبیعی موجب شد که گروه‌های آسیب‌پذیر شناسایی شوند. در این پژوهش، آثار ناهمگن اپیدمی بر بازار کار ایران ارائه می‌شود. برای این منظور، چهار متغیر کلیدی شامل نرخ مشارکت، طول مدت بیکاری، ساعات اشتغال، و نرخ تخریب شغل بررسی و گروه‌های آسیب‌پذیر در هر کدام شناسایی می‌شود. نخست، نرخ مشارکت در زنان و جوانان با کاهش قابل‌ملاحظه مواجه بوده است. همچنین، افراد جویای کار بیش از کسانی که پیش از اپیدمی دارای شغل بوده‌اند، در معرض غیرفعال شدن قرار داشته‌اند. دوم، طول مدت بیکاری طولانی‌تر شدهاست. سوم، ساعات اشتغال برای همه افراد به‌طور متوسط کاسته شده و برای افرادی که اشتغال ناقص داشته‌اند، کم شده است. ولی برخلاف انتظار، برای افرادی که پیش از اپیدمی اشتغال کامل داشته‌اند، افزایش یافته است. چهارم، از بین رفتن فرصت‌های شغلی در بنگاه‌هایی با اندازه متوسط رو به پایین شدیدتر است. علاوه بر مقایسه معناداری تک‌متغیری، استحکام این نتایج نیز با استفاده از مدلسازی مطالعات رخدادها و با کنترل سایر ویژگی‌های خانوار و در سطح افراد آزمون می‌شود. این واقعیات آماری بیانگر از دست رفتن اشتغال و منابع درآمدی برای گروه‌های آسیب‌پذیر شامل زنان و جوانان و افرادی است که حتی پیش از اپیدمی هم اشتغال ناقص داشته‌اند و نشانگر بدتر شدن توزیع درآمدی در دوران پس از کروناست. از این‌رو، لازم است سیاست‌های حمایتی به صورت هدفمند و با در نظرگرفتن این ناهمگنی و نه به صورت کلی و یکسان اعمال شود. پژوهش‌های آتی می‌توانند با استفاده از مدلسازی‌های بیش‌تر پیش‌بینی دقیق‌تری از وضعیت سال‌های بعد ارائه دهند.
متن کامل [PDF 742 kb]   (81 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اقتصاد کلان
دریافت: 1399/10/14 | پذیرش: 1399/12/23 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1400/4/27 | انتشار الکترونیک: 1400/5/20

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه برنامه ریزی و بودجه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | The Journal of Planning and Budgeting

Designed & Developed by : Yektaweb