XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری رشته علوم اقتصادی-توسعه اقتصادی، دانشکده مدیریت، گروه اقتصاد گرایش توسعه اقتصادی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، استان مرکزی، ایران
2- استادیار دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد واحد اراک، استان مرکزی، ایران ، a-sarlak@iau-arak.ac.ir
3- دانشیار دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
چکیده:   (79 مشاهده)
چه میزان از منابع بودجه عمومی برای امور مختلف از جمله آموزش و پرورش، آموزش عالی، بهداشت، راه، ارتباطات، انرژی یا سایر خدمات عمومی مانند بهبود کیفیت مالیاتستانی، ارتقای فضای کسبوکار، و ارتقای کیفیت قوانین و مقرراتگذاری باید هزینه شود؟ برای پاسخ به این پرسش کلیدی با بکارگیری روش تخمین رفاه به صورت ساختاری، داده‌های منابع بودجه 1397-1368 در ایران و همچنین خروجی‌های مورد نظر، تخصیص بهینه بودجه تحلیل می‌شود. نتایج تحلیل داده نشان می‌دهد که علیرغم کاهش خروجی در برخی امور مانند تعداد دانش‌آموزان، سهم این بخش از تولید ناخالص داخلی روند صعودی داشته است. تخمین مدل ساختاری رفاه اجتماعی به روش گشتاورهای تعمیم‌یافته نشان می‌دهد که خانوارها وزن بالایی برای آموزش و بهداشت و سپس انرژی قائل هستند. با وجود وزن بالای این خدمات در تابع مطلوبیت خانوار، به دلیل ساختار نامناسب تولید کالای عمومی در حالت بهینه، نتایج مطالعه پادواقع نشان می‌دهد که دولت باید عمده منابع خود را صرف بهبود کیفیت مالیات‌ستانی، ایجاد برند و بهبود فضای کسبوکار، و ارتقای نظام حکمرانی و قانونگذاری کند.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اقتصاد بخش عمومی
دریافت: 1400/10/2 | پذیرش: 1400/11/25

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه برنامه ریزی و بودجه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | The Journal of Planning and Budgeting

Designed & Developed by : Yektaweb